اینترنت ایران از کدام کشور است؟

بسیاری از کاربران مبنا تلکام فکر می‌کنند ما پهنای باند را به صورت بسته‌بندی شده از مبدا مشخصی می‌خریم. بیایید روراست باشیم، این تصور کاملاً اشتباه است. اگر برای شما هم سوال شده که اینترنت ایران از کدام کشور است، باید ساختار شبکه‌های جهانی را بشناسید.

اینترنت ایران متعلق به هیچ کشور خاصی نیست و از طریق چندین مسیر بین المللی به اینترنت جهانی متصل می شود. مسیرهای ورودی ما شامل این موارد هستند:

• ترکیه
• امارات
• آذربایجان
• ارمنستان
• ترکمنستان
• روسیه
• کابل های فیبر نوری دریایی

تاریخچه ورود اینترنت به ایران

برای درک بهتر موضوع، ابتدا باید ببینیم شبکه جهانی چگونه قاره‌ها را به هم وصل می‌کند. اینترنت تحت تملک هیچ دولتی نیست. شرکت‌های ارائه‌دهنده ترانزیت، کابل‌های فیبر نوری عظیمی را از زیر اقیانوس‌ها و روی خشکی‌ها عبور می‌دهند و شبکه‌ای یکپارچه می‌سازند. شما با اتصال به این شبکه، به داده‌های کل جهان دسترسی پیدا می‌کنید.

ورود اینترنت به ایران به اوایل دهه هفتاد شمسی برمی‌گردد. در آن زمان مرکز تحقیقات فیزیک نظری توانست اولین ارتباط را با شبکه آکادمیک اروپا برقرار کند. به گزارش انجمن اینترنت ISOC در آن سال‌ها سرعت اتصال بسیار پایین بود و بستر فیبر نوری گستردگی فعلی را نداشت. با گذشت زمان و افزایش نیاز کاربران، مهندسان ما مسیرهای جدیدی را توسعه دادند و پهنای باند بین الملل را به شکل چشمگیری افزایش دادند.

اینترنت ایران چگونه به اینترنت جهانی متصل می شود؟

بزرگراه عظیمی را تصور کنید. فرض کنید علی صاحب شرکت حمل‌ونقل است و می‌خواهد ماشین‌هایش را به تمام شهرهای دنیا بفرستد. او به شبکه راه‌سازی بزرگی نیاز دارد. اینترنت دقیقاً همین‌طور کار می‌کند. اطلاعات شما از طریق شبکه‌های ترانزیت جهانی یا Transit Provider به مراکز تبادل داده یا IXP منتقل می‌شوند.

مراکز تبادل داده نقاطی هستند که شبکه‌های مختلف را به هم گره می‌زنند. داده‌های شما از طریق کابل‌های نوری دریایی و زمینی به این مراکز می‌رسند. کابل‌های زیردریایی ظرفیت انتقال بسیار بالایی دارند، در حالی که کابل‌های زمینی مسیرهای کوتاه‌تر و سریع‌تری برای رسیدن به کشورهای همسایه می‌سازند. ما از ترکیب هر دو روش برای تامین شبکه استفاده می‌کنیم تا اتصالی بادوام داشته باشیم. این تنوع مسیر، زمان تاخیر یا پینگ را برای کسب‌وکارها کاهش می‌دهد و مستقیماً روی کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری شرکت‌ها تاثیر می‌گذارد.

اینترنت ایران از چه کشورهایی وارد می شود؟

ما برای تامین پایدارترِ داده‌ها، مرزهای ورودی متعددی را طراحی کرده‌ایم. در ادامه جزئیات مسیرهای ارتباطی اینترنت ایران را بررسی می‌کنیم:

ترکیه؛ یکی از مهم ترین مسیرهای زمینی اینترنت ایران

ترکیه دروازه اصلی اتصال ما به اروپا محسوب می‌شود. بخش بزرگی از پهنای باند بین الملل از طریق مرز بازرگان به شبکه ترانزیت ترکیه و سپس به مراکز داده اروپایی متصل می‌شود. این مسیر پینگ بسیار خوبی برای دسترسی به سرورهای اروپایی فراهم می‌کند.

امارات؛ نقش مهم در ارتباطات دریایی و مراکز تبادل داده

امارات متحده عربی یکی از بزرگ‌ترین هاب‌های اینترنت در خاورمیانه است. ما از طریق کابل‌های دریایی خلیج فارس به مراکز تبادل داده دبی و فجیره وصل می‌شویم. طبق نقشه‌های منتشر شده در وب‌سایت TeleGeography Submarine Cable Map کابل‌های متعددی بستر خلیج فارس را طی می‌کنند و ارتباط پرسرعتی را برای نیمه جنوبی کشور می‌سازند.

آذربایجان؛ مسیر ارتباطی شمال ایران

همسایگان شمالی نقش پررنگی در توزیع بار ترافیکی دارند. شبکه ما از طریق مرزهای مشترک با آذربایجان به زیرساخت‌های روسیه و سپس اروپا وصل می‌شود. این مسیر جایگزین بسیار خوبی برای زمان‌های افت کیفیت در مسیرهای غربی است.

ارمنستان و ترکمنستان؛ مسیرهای مکمل ارتباطات بین المللی

ما تمام ظرفیت شبکه را روی مرزهای اصلی متمرکز نمی‌کنیم. ارمنستان و ترکمنستان به عنوان مسیرهای مکمل عمل می‌کنند. اتصال از طریق این مرزها، ثبات شبکه در شمال شرق و شمال غرب کشور را تضمین می‌کند و مانع آن می‌شود که قطعی‌های ناگهانی، دسترسی کاربران این مناطق را مختل کند.

روسیه

روسیه با داشتن شبکه پهناور زمینی، یکی از تامین‌کنندگان قدرتمند ترانزیت ترافیک در منطقه است. ما از طریق مسیرهای ترانزیتی شمال دریای خزر و کشورهای واسطه، بخشی از ترافیک خود را از این مسیر عبور می‌دهیم تا ظرفیت پهنای باند افزایش پیدا کند.

سایر مسیرهای ارتباطی

کشورهای دیگری مانند عراق و عمان نیز در نقشه ورودی‌های شبکه ما حضور دارند. عمان با سرمایه‌گذاری سنگین روی کابل‌های زیردریایی، به مرکز داده قدرتمندی تبدیل شده است و ما از طریق مسیرهای دریایی با آن‌ها تبادل داده انجام می‌دهیم.

نقش شرکت ارتباطات زیرساخت در اتصال اینترنت ایران

در ایران اپراتورهای خرد اجازه ندارند مستقیماً از کشورهای دیگر پهنای باند بخرند. شرکت ارتباطات زیرساخت به عنوان متولی انحصاری این حوزه فعالیت می‌کند. مهندسان این شرکت پهنای باند بین الملل را از تامین‌کنندگان ترانزیت خارجی می‌خرند و آن را از طریق درگاه‌های مرزی وارد کشور می‌کنند.

پس از ورود داده‌ها، شرکت زیرساخت آن‌ها را بین اپراتورهای ارائه‌دهنده خدمات توزیع می‌کند. این معماری متمرکز روند مدیریت امنیت، توزیع ظرفیت و کنترل کیفیت را به صورت یکپارچه تسهیل می‌کند.

هنگام قطع یکی از مسیرهای بین المللی چه اتفاقی می افتد؟

احتمالاً بارها اخبار مربوط به لنگر انداختن کشتی‌ها و پارگی کابل‌های فیبر نوری را شنیده‌اید. در چنین مواقعی مفهوم افزونگی شبکه یا Redundancy وارد عمل می‌شود. افزونگی به این معناست که کارشناسان زیرساخت همیشه مسیرهای جایگزینی را در حالت آماده‌باش نگه می‌دارند.

برای مثال در زمان قطعی گسترده کابل دریایی فالکون در خلیج فارس، روترهای هوشمند شرکت زیرساخت بلافاصله ترافیک داده را به سمت مرزهای خشکی مثل ترکیه و آذربایجان هدایت کردند. این سیستم جایگزینی جلوی قطعی کامل شبکه را می‌گیرد و فقط کمی کندی در ساعات اوج مصرف ایجاد می‌کند.

برای درک بهتر، جدول زیر تفاوت دو ساختار اصلی انتقال داده را نشان می‌دهد:

آیا اینترنت ایران بدون کشورهای همسایه هم کار می کند؟

اگر تمام مسیرهای ورودی اینترنت از کشورهای همسایه و آب‌های جنوبی قطع شوند، ما دسترسی به شبکه جهانی را از دست می‌دهیم. شبکه ملی اطلاعات در داخل کشور همچنان کار می‌کند و شما وب‌سایت‌های داخلی و سرویس‌های بانکی را بدون مشکل باز می‌کنید، اما وب‌سایت‌های بین‌المللی غیرقابل دسترس می‌شوند.

شاید فکر کنید اینترنت ماهواره‌ای جایگزین فوق‌العاده‌ای برای این کابل‌ها است. راستش را بخواهید، اولش من هم تصور می‌کردم ماهواره‌ها ناجی ارتباطات هستند؛ اما اینترنت ماهواره‌ای در حال حاضر پهنای باند کافی برای تامین نیازهای کل کشور را ندارد. شبکه‌های زمینی و کابل‌های دریایی با اختلاف زیاد ارزان‌ترین و قدرتمندترین روش انتقال داده محسوب می‌شوند.

جمع بندی

حالا به خوبی می‌دانید که پاسخ به سوال اینترنت ایران از کجا می آید به هیچ وجه تک‌کلمه‌ای نیست. شبکه ما دقیقاً شبیه تار عنکبوت به مسیرهای زمینی و دریایی همسایگان متصل است. هر زمان که شما سایتی را جستجو می‌کنید، داده‌های شما بسته به خلوتی مسیر، از دل آب‌های خلیج فارس عبور می‌کنند یا از کوهستان‌های ترکیه به سرور مقصد می‌رسند. توزیع اینترنت ایران از چه کشورهایی تامین می شود دقیقاً همان استراتژی هوشمندانه‌ای است که اتصالی بادوام و پرسرعت را برای ما تضمین می‌کند.

شما تا به حال افت سرعت شبکه را در زمان اخبار قطعی کابل‌های دریایی تجربه کرده‌اید؟ خوشحال می‌شویم تجربیات خود را در بخش نظرات با ما و دیگر متخصصان مبنا تلکام به اشتراک بگذارید.

سوالات متداول درباره اینترنت ایران

در ادامه به پرتکرارترین سوالات شما در رابطه با درباره اینترنت ایران از کدام کشور است؟ پاسخ می‌دهیم:

۱- آیا اینترنت ایران در زمان قطعی مسیرهای بین المللی کاملا از دسترس خارج می شود؟

خیر. مهندسان شبکه از فناوری افزونگی استفاده می‌کنند. ترافیک شما بلافاصله روی مسیرهای جایگزین و سالم منتقل می‌شود تا دسترسی کل کشور قطع نشود.

۲- آیا همه اپراتورهای اینترنت در ایران از مسیرهای ارتباطی یکسان استفاده می کنند؟

بله. تمام شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات، پهنای باند خود را به صورت یکپارچه از درگاه‌های شرکت ارتباطات زیرساخت دریافت می‌کنند و درگاه‌های ورودی برای همه مشترک است.

۳- آیا افزایش تعداد مسیرهای ورودی اینترنت باعث بهبود کیفیت اتصال می شود؟

بله قطعاً. تنوع مسیرها بار ترافیکی را متعادل می‌کند، پینگ را کاهش می‌دهد و در زمان بروز حوادث فیزیکی، اتصالی بادوام‌تر برای کاربران فراهم می‌کند.

۴- آیا سرعت اینترنت به کشوری که اینترنت از آن وارد می شود بستگی دارد؟

فاصله فیزیکی سرورها و کیفیت زیرساخت کشور واسطه به شدت مهم است. مسیرهای نزدیک‌تر به دیتاسنترهای اروپایی مثل مرز ترکیه، معمولاً سرعت بهتر و تاخیر کمتری ارائه می‌دهند.

۵- آیا امکان اتصال مستقیم ایران به اینترنت بدون عبور از کشورهای همسایه وجود دارد؟

خیر. شبکه‌های جهانی نیازمند کابل‌کشی فیزیکی هستند. داده‌های ما ناچارند برای رسیدن به مراکز تبادل داده اصلی اروپا یا آمریکا از خاک یا آب‌های همسایگان عبور کنند.

۶- آیا تحریم های بین المللی بر تامین اینترنت ایران تاثیر می گذارند؟

تامین پهنای باند خام معمولاً مشمول تحریم‌های مستقیم نیست، اما چالش‌های مالی و بانکی روند خرید تجهیزات پیشرفته شبکه و پرداخت هزینه‌های ترانزیت را سخت می‌کنند.

۷- آیا مراکز تبادل داده بین المللی در کیفیت اینترنت ایران نقش دارند؟

بله. هرچه مسیر اتصالی ما به مراکز تبادل داده قدرتمند دنیا مانند دبی یا فرانکفورت مستقیم‌تر باشد، کیفیت و ثبات شبکه به شکل چشمگیری افزایش می‌یابد.

۸- آیا اینترنت ماهواره ای می تواند جایگزین مسیرهای زمینی و دریایی اینترنت ایران شود؟

خیر. تجهیزات ماهواره‌ای ظرفیت محدودتری دارند و از نظر فنی و اقتصادی جایگزینی آن‌ها با کابل‌های نوری چند ترابیتی کاملاً غیرمنطقی است.

۹- آیا اختلال در کابل های زیردریایی می تواند روی اینترنت ایران تاثیر بگذارد؟

بله. بخش قابل توجهی از ظرفیت شبکه از طریق خلیج فارس تامین می‌شود. پارگی این کابل‌ها معمولاً باعث کندی موقت در اتصال سایت‌های خارجی می‌شود.

۱۰- چرا برای اتصال به اینترنت جهانی از چند مسیر مختلف به صورت همزمان استفاده می شود؟

ما به استراتژی افزونگی نیاز داریم تا اگر مسیر خاصی به دلیل زلزله، جنگ یا قطعی کابل از مدار خارج شد، ترافیک کاربران از مسیرهای دیگر عبور کند و شبکه فعال بماند.